22 Januari 2021

Het jaar van de solidariteit

Column Tom Braekeleirs Artsenkrant

In zijn nieuwe column voor Artsenkrant neemt Tom Braekeleirs afscheid van 2020 en blikt vooruit naar 2021. 'Samen uit, samen thuis' wordt de échte lakmoesproef van de solidariteit in onze maatschappij.

Beste 2020

ik zeg dit normaal gezien niet tegen mensen (of jaartallen in dit geval), maar ik ben blij dat je weg bent. Want wat een sloeber ben jij geweest. Alsof bosbranden, het doden van zwarte medemensen en het pensioen van Martine Tanghe nog niet voldoende leed was, moest je toch wel een fameus stukje overdrijven. Wat was me dat allemaal?

Maar goed, gedane zaken nemen geen keer. We hebben geprobeerd er het beste van te maken. We hebben van jou het 'Jaar van de Zorg' gemaakt. Er werd nog harder geapplaudisseerd voor de zorg dan voor Dimitri Vegas en Like Mike op Tomorrowland. Er werden nog meer hartje-gebaren gemaakt dan op een concert van Niels Destadtsbader. Sympathiek, dat wel... Maar je had het ook gewoon kunnen vragen, beste 2020.

Het is nu tijd om de fakkel door te geven aan je grote broer, 2021. En laten we hopen dat dat ene akkefietje in het Amerikaanse Capitool een kinderziekte was, van een beginnend jaar, dat nog niet goed wist hoe het precies aan te pakken. Laten we hopen dat 2021 niet 2020 2.0 wordt.

Laten we vooral hopen dat 2021 het jaar van de solidariteit wordt. "Zijn we in 2020 dan niet solidair geweest?", hoor ik je luidop vragen. Ja, maar nu komt pas de echte test. We beginnen gelukkig massaal te vaccineren. Alhoewel 'massaal' voor de ene iets anders wil zeggen dan voor de andere, maar laten we er vanuit gaan dat de trein op snelheid komt. En dan zal het punt komen, waarop mensen vrijheid zullen willen, wat zeg ik, eisen. "Want we zijn toch gevaccineerd..."

Dat klopt, maar nog niet iedereen en zolang dat niet is, mogen we de teugels niet lossen. "Samen uit, samen thuis", vatte Erika Vlieghe het bondig samen. Dát wordt de échte lakmoesproef van de solidariteit binnen onze maatschappij.
 

'Samen uit, samen thuis' wordt de échte lakmoesproef van de solidariteit in onze maatschappij.
 

De jeugd heeft in 2020 keihard de pauzeknop moeten indrukken, om de ouderen te beschermen. De actieve bevolking heeft zwaar moeten beknotten en aanpassen, om de zwakkeren te beschermen. En terecht, dat is wat we doen in een solidaire maatschappij. Maar ik hoop wel dat iedereen beseft dat dit een tweerichtingsstraat is. Het samen uit-, samen thuis-principe zal zwaar onder druk gezet worden.

Zij die al gevaccineerd zijn, zullen als groep vragen om versoepelingen, terwijl de anderen nog steeds in een beknot keurslijf zitten. De dag dat de overheid toestaat dat OKRA zijn jaarlijks kleurenwiestornooi organiseert - want alle gepensioneerden zijn dan toch ingeënt - komt de jeugd op straat om festivals te eisen, en dan smelt ons solidariteitsbeginsel als sneeuw voor de zon. Samen uit, samen thuis. Ook in vaccins.

Dus beste 2020, vraag even aan je grote broer dat hij nog wat geduld strooit onder de mensheid. Om het met een boutade te zeggen die recht uit de mond van Frank Vandenbroucke zou kunnen komen: "Op het einde komt alles goed, en als het nog niet goed is, is het nog niet het einde."

Gelukkig nieuwjaar, 2020. Tot nooit meer...
 

Deze column van Tom Braekeleirs verscheen eerder in Artsenkrant.

Bron foto: Artsenkrant, © iStock

THE FUTURE BELONGS TO THOSE WHO BELIEVE IN THE BEAUTY OF THEIR DREAMS.

ELEANOR ROOSEVELT