24 Juli

Què

Column Tom Braekeleirs Artsenkrant

"Het was het eerste wat in mij opkwam en klinkt wel lekker Spaans in deze staycation-corona-vakantie-tijden. Maar de kreet die uit mijn strottenhoofd ontsnapte was allesbehalve vakantiegerelateerd. Het was eerder een verslikken in mijn spreekwoordelijke avondkoffie (en ik drink niet eens koffie) toen ik de mail van BE-Alert binnenkreeg."

Ja, ik ben daarop ingeschreven. Volgens de website samen met nog 675 000 anderen die hun mailadres hebben doorgegeven. Je moet daar wel ééntje van in mindering brengen, want ik ben met twee verschillende mailadressen ingeschreven. Goed, met 674 999 anderen dus. Zonder te veel te willen pronken of arrogant te klinken, maar ik heb gestudeerd. Meerdere diploma’s van universitaire instellingen bewijzen dat ik ooit iets geweten heb, maar om de mails van BE-Alert te ontcijferen moet je toch nog iets anders gedaan hebben, blijkbaar. 

Heerlijk helder zou ik dat niet durven noemen. Het was niet slecht… Laten we eerlijk wezen. Vergeleken met het PowerPoint experiment hebben we al een hele weg afgelegd, maar er is altijd ruimte voor verbetering. Als de klant koning is, moet communicatie keizer zijn. Een aantal weken geleden zat ik bij een arts die mij een diagnose meedeelde die hoogstwaarschijnlijk zeer correct was, maar waar ik weinig echt van begreep. Technisch correct, maar niet heerlijk helder voor mij als patiënt. Alle begrip voor de drukke agenda, maar zelfs al knikt de persoon voor u instemmend, wil dat nog altijd niet zeggen dat ze het begrepen hebben. Hint, hint…

Als we willen dat na de veiligheidsraad iedereen weet wat van hem of haar verwacht wordt, gaan we dat toch duidelijk moeten kunnen uitleggen, los van achtergrond, ras of stand. Want dat is in deze irrelevant. Op Twitter kan het wel in 140 karakters, maar in een mail…

 

"Als iedereen na een Nationale Veiligheidsraad moet weten wat van hem of haar verwacht wordt, dan moet de informatie duidelijk zijn"

Het begon al met het onderwerp: een tweeledige lokale en nationale aanpak… Lees: moeilijk… Of anders: op z’n Belgisch… Vervolgens melden ze dat de veiligheidsraad bij mekaar geweest is… Met de ministers-presidenten… Ik vermoed dat die laatste daarop stonden dat dit werd toegevoegd. Het zal wel correct zijn, maar voegt weinig relevantie toe. Om vervolgens te spreken over epidemiologische indicatoren en fases van afbouwplannen die al dan niet geactiveerd worden of niet geactiveerd worden. Lees: moeilijk… Hoe verwacht men dat de gemiddelde sterveling weet wat er nu precies verwacht wordt?

Vandaar even dit voorstel. Ik heb mij de dichterlijke vrijheid genomen om de mail van BE-Alert te herschrijven zodat iedereen begrijpt waarop of waaraan. Als er mensen zijn die inhoudelijke bezwaren hebben omdat de waarheid oneer wordt aangedaan, dan beschouwen jullie dit maar als stijloefening. Een opstel, zoals vroeger, op school.  Ik dacht aan zoiets:

“Yo, Wilmès hier, den baas van ’t spel.

‘k Ga eerlijk zijn: de corona-cijfers zijn slecht. Hoe slecht? Vree slecht. Vandaag hebben we ons nog eens bij mekaar gezet met veel volk. Hoeveel? Vree veel (+3). Dus, we gaan iets doen. ’t Is eigenlijk vree simpel:

  1. Als je uit je kot komt, zet een masker op. Punt. Wanneer? Altijd. Tenzij je aan het eten bent, zet het dan af, maar daarna, sebiet weer op.
  2. Als je op café of restaurant gaat, pakt visitekaartjes mee. Ze gaan dat vragen.
  3. Alle winkels zijn toe om 10 uur ’s avonds, ook de louche die sigaretten en drank verkopen tot een kot in de nacht.
  4. Als je een BBQ’tje wil geven, blijft in den hof en met max 15 (mensen, niet ribbekes).

’t Kan zijn dat jullie burgemeester er nog een 5 en een 6 aan toevoegt, maar dat zien we dan wel.

Ik weet dat dit niet plezant is en dat je graag zou feesten. Maar dat kan nu efkes niet. Waarom niet? Daarom niet. En als je het niet doet voor mij, doe het dan voor de bomma.

Groetjes, Sophie”

’t Is graag gedaan…

Deze column van Tom Braekeleirs verscheen eerder in Artsenkrant.

Bron foto: Artsenkrant, © iStock

THE FUTURE BELONGS TO THOSE WHO BELIEVE IN THE BEAUTY OF THEIR DREAMS.

ELEANOR ROOSEVELT